ورود اعضاء ورود اعضاء نقشه سایت نقشه سایت
۱۳۹۵ سه شنبه ۵ بهمن
معاونت پژوهشی و برنامه ریزی معاونت پرورشی فرهنگی معاونت پژوهش، برنامه ریزی و نیروی انسانی
صفحه اصلی
English
نيكوكاران واقعي چه كساني اند؟

نيكوكاران واقعي چه كساني اند؟

يكي از فضايل بزرگ انساني، نيكوكاريست. نيكوكاران انسانهاي مؤمن، دانا و شريفي هستند كه توانستند موفق شوند بر موانع نفساني از جمله حرص و بخل و كبر فائق آيند و با ايثار و از خودگذشتگي بستر همگرايي را در جامعه فراهم سازند. بي گمان احسان و نيكوكاري ويژه انسانهايي است كه در مسير هدايت قرار گرفته و كمال را از جانب خداوند مي جويند. آيات بسياري از قرآن، ايمان و عبوديت انسان را به عنوان عامل اصلي نيكوكاري و احسان در انسانها و از طرفي جزو تكاليف يك فرد مسلمان در قبال نوع بشر برشمرده تا در راه رفع حاجاتش بكوشد كه از آن جمله مي توان به آيات 83 و 85 سوره مائده و آيات 80 تا 122 سوره صافات اشاره كرد. در اين باره روايت معروفي را با هم مرور مي كنيم كه: «ايما مسلم سمع رجلا ينادي ياللمسلمين و لا يجبه فليس بمسلم...)

بنابراين ريشه و منشأ نيكوكاري را بايد در ايمان حقيقي افراد جستجو كرد. زيرا تنها مؤمنان اند كه با پذيرش خالقيت و ربوبيت الهي و نيز باور به روز رستاخيز و مسئله پاداش و كيفر در آخرت به احسان روي مي آورند و به عنوان بنده خاص الهي در خدمت به ديگران مي كوشند و از هيچ كوشش و تلاشي براي رفع نيازهاي ديگران دست نمي كشند. و لذا مولا علي(ع) از آن بعنوان راس ايمان ياد مي كند و مي فرمايد:«راس الايمان الاحسان الي الناس»

 و نيز آن را يكي از اوصاف متقين مي شمرد و مي فرمايد: «خاص علي كل حسن»

يعني مؤمن بسوي هركار خير و نيكي شائق و شتابان است. و همچنين رسول مكرم اسلام(ص) دستگيري و ياري نسبت به ديگران و رفع حاجات مؤمنين را بعنوان شرط ايمان به خدا معرفي مي كند و مي فرمايد: «ما آمن بالله و لا بمحمد و لابعلي من اذاتاه اخوه المؤمن في حاجه لم يضحك في وجهه فان كانت حاجته عنده سارع الي قضائها و ان لم يكن عنده تكلف من عند غيره حتي يقتضي له»)

ايمان نياورده به خدا و محمد و علي(ع) كسي كه برادر مؤمنش از او كمك بخواهد و در توانش باشد اما با لبخند از او استقبال و اجابت نكند و يا اگر از عهده اش خارج است از طريق ديگران رفعش ننمايد. بي گمان احسان و نيكوكاري خصلت انسان هاي مؤمني است كه در مسير هدايت قرار گرفته و كمال را از ناحيه خداوند مي جويد. چرا كه انسان مؤمن همه مردم را از آن جهت كه آفريده هاي الهي هستند برخوردار از كرامت و شرافت مي داند و به حكم وظيفه شرعي و اخلاقي برخود فرض مي داند كه به خلق خدا نيكي نمايد تا بدينوسيله شرايط مناسبي براي دست يابي به هدايت الهي و رشد و تكامل از براي خود و ديگران و ايجاد مسير جهت سعادت جامعه فراهم سازد و دست كمك و ياري ديگراني كه به سوي ايشان دراز شده را بفشارد و به آنان ياري و مدد رساند و از نعمت هاي به دست آمده و خدادادي در راه خدا انفاق كند و از هر توان و نيرويي كه خداوند عطايش نمود در راستاي تكامل فردي و اجتماعي بهره گيرد و در نتيجه به آرامش و سكونت واقعي و ذاتي خود كه امر معهود الهي است دست يابد. چنانكه مولا علي(ع) فرمود: «البر ما سكنت اليه نفسك و اطمان اليه قلبك»

 نيكوكاري آن است كه نفست با انجام آن آرام گيرد و قلبت بدان اطمينان يابد.

بنابراين شرط دستيابي به توفيق خدمت به خلق و نيكوكاري درحق انسان ها ايمان واقعي و دوري از خصلت هاي ناپسند همچون خود برتربيني است. كه به حكم قرآن مانع اصلي نيكوكاري بشر محسوب مي شود و اين خصلت در نيروهاي خدوم هلال احمر كه وجودشان را وقف خدمت گذاري و حتي نثارجان در راه آسايش و نجات مردم كردند به چشم نمي خورد.

نهج البلاغه خطبه همام

بحارج72 ص217

تاریخ به روز رسانی: 1394/11/21
تعداد بازدید: 269
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
تمامی حقوق این پایگاه متعلق به اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی می باشد.
ورود اعضاء
بستن
Powered by DorsaPortal